ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو که آشنا می آیی به چشم پر غریبه-بین من. ببین. ببین که چه ساده می بازم. من سالهاست دست به دری کوفته ام که انگار هیچ صاحبخانه اش نیست.

 تو که آشنای منی. تو که تمام بهانه های مرا می دانی. ببین. ببین که سالهاست به انتظار نشسته ام. انتظار اذن دخولی که انگار صدای مرا نمی شنود. نه آشنای قدیمی. اشتباه نکن. من هنوز آسمان را دوست دارم . فقط چند سباحی! است که خسته ام. خسته از بی خوابی های دیر وقت و پر خوابی های روز. تو که خوب می دانی. می فهمی.ببین.ببین که چه ساده دل به خیالی بسته ام که نیست!.

 نخند بر این همه آشفتگی. تو خوب معنی کلمات مرا می دانی. من از معنی کردن این همه خواب پر اتفاق خسته ام. از دلواپسی خسته ام. از چشم انتظاری کلامی از راه دور. از به انتظار ماندن حرفی خسته ام.  خسته ام از این همه قصه تکراری. خسته ام از تغییر تقویم و تکرار نمایشنامه بی حرف. خسته ام از بهانه های دل. از دلتنگی های بی خود برای کسی که نباید باشد. خسته ام از این همه بی کلامی احساس. خسته ام از تکرار واژه واژه دوست داشتن. خسته ام از من.

تو که آشنای منی.تو که پر بهانه ترین لحظه های عمر مرا دیده ایی. هیچ نگو. حرفی نزن. حتی نگاهی هم نکن. من بیشتر از این نخواهم مرد. هنوز آسمان را دوست دارم. هنوز آب را دوست دارم.هنوز به رسیدن ایمان دارم. هنوز تو را عزیز همیشه و هنوز خویش می دانم. تو که تمام بهانه های مرا می دانی. اگر خدا را دیدی بگو کسی در  چشم انتظاری اتفاقی از حوالی دور تمام ستاره های آسمان را گشته است